Oda do radości. Hymn Europy

Oda do radości. Hymn Europy

Hymnem Europy, przyjętym przez Radę Europy i Unię Europejską jest „Oda do radości” – finałowa kantata z IX symfonii, skomponowana przez Ludwiga van Beethovena, w 1823 r. do tekstu poematu Fryderyka Schillera „Oda do radości” z 1785 r. Z racji wielojęzycznego charakteru Rady Europy i Unii Europejskiej, hymn posiada jedynie wersję instrumentalną, opracowaną przez Herberta von Karajana.

Propozycja przyjęcia Ody do radości jako hymnu Europy wyszła od Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy w 1971 roku i została zaakceptowana przez Komitet Ministrów Rady Europy w styczniu 1972 roku. W tym samym czasie wystąpiono do Herberta von Karajana o aranżację monumentalnego dzieła Beethovena. Zostało ono zinstrumentowane na fortepian, instrumenty dęte i orkiestrę symfoniczną.

Oficjalnie po raz pierwszy hymn wykonano w 1972 roku w Dniu Europy. W 1986 roku hymn Europy przyjęła także jako własny również Wspólnota Europejska, a wraz z powstaniem Unii Europejskiej, w 1993 roku, stał się on również jej hymnem. Od tej pory Rada Europy i Wspólnota Europejska (później Unia Europejska) posiadają wspólny hymn Europy i flagę europejską.

https://nck.pl/projekty-kulturalne/projekty/15latpolskiwue

Źródło spotu: Narodowe Centrum Kultury

Poniżej znajduje się tekst hymnu Unii Europejskiej - Oda do radości - śpiewany do IX Symfonii Beethovena. Polski tekst przełożył K.I. Gałczyński. Autorem oryginału jest Fryderyk Schiller.

O Radości, iskro bogów,
kwiecie elizejskich pól
święta, na twym świętym progu
Staje nasz natchniony chór.

Jasność twoja wszystko zaćmi,
złączy co rozdzielił los.
Wszyscy ludzie będą braćmi
tam, gdzie twój przemówi głos.

Kto przyjaciel, ten niech zaraz
stanie tutaj pośród nas,
i kto wielką miłość znalazł,
ten niech z nami dzieli czas.

Z nami ten, kto choćby jedną
duszę rozpłomienić mógł.
Ale kto miłości nie zna,
niech nie wchodzi tu na próg.

Patrz, patrz: wielkie słońce światem
biegnie sypiąc złote skry,
jak zwycięzca, jak bohater -
Biegnij, bracie, tak i ty.

Radość tryska z piersi ziemi,
Radość pije cały świat.
Dziś wchodzimy, wstępujemy
Na radości złoty ślad.

Ona w sercu, w zbożu, w śpiewie,
ona w splocie ludzkich rąk,
z niej najlichszy robak czerpie,
z niej - najwyższy niebios krąg.

Bracie, miłość niezmierzona
mieszka pod namiotem gwiazd,
całą ludzkość weź w ramiona
I ucałuj jeszcze raz.

Wstańcie ludzie, wstańcie wszędzie,
ja nowinę niosę wam:
na gwiaździstym firmamencie
miłość, miłość mieszka tam.

Fot. pixabay.com. Na zdjęciu Parlament Europejski, Strasbourg